Wereldhumanismedag werd gevierd met de Langste Desserttafel onder een stralende zon
In aanloop naar Wereldhumanismedag organiseerden huisvandeMens Kortrijk, Vrijzinnig Centrum Mozaïek en de huisverenigingen voor de tweede keer de Langste Desserttafel. Op het Doris Verlindeplantsoen kwamen een zestigtal bezoekers samen onder een stralende zon om te genieten van zelfgemaakte desserts, muziek en vooral warme ontmoetingen.
Wereldhumanismedag wordt jaarlijks gevierd rond 21 juni, de langste dag van het jaar. Het is een moment om stil te staan bij waarden als verbondenheid, solidariteit en respect voor ieder mens. De Langste Desserttafel bracht die waarden op een laagdrempelige manier tot leven.
De keuze voor het Doris Verlindeplantsoen was bewust. Doris Verlinde zette zich jarenlang met veel enthousiasme in voor Vrijzinnig Centrum Mozaïek en engageerde zich ook voor de Kortrijkse plantjesactie van Kom op tegen Kanker. Na haar overlijden kreeg het plantsoen aan de Fabriekskaai haar naam, waardoor deze plek vandaag een bijzondere betekenis heeft.
De namiddag bracht een gevarieerd gezelschap samen. Vrijwilligers van huisvandeMens en VC Mozaïek, buurtbewoners en bezoekers van onder meer Wijkcentrum Overleie, Ubuntu en Zorggroep Heilig Hart ontmoetten elkaar in een ontspannen sfeer. Wie zin had, kon een partijtje dam spelen met Damclub De Phenix, terwijl de Superior Jazz Band zorgde voor sfeervolle livemuziek.
Centraal stond het creëren van nieuwe ontmoetingen. Mensen schoven samen aan tafel, raakten met elkaar in gesprek en deelden verhalen, ook wanneer ze alleen naar het evenement waren gekomen. Zo groeide de desserttafel uit tot een plek waar nieuwe contacten ontstonden en verbondenheid tastbaar werd.
Ook culinair viel er heel wat te ontdekken. De lange tafel vulde zich met een ruim aanbod aan huisgemaakte desserts, van romige vanillepudding met speculoos tot rabarbercake en verse kersen. Daarnaast konden bezoekers genieten van een Marokkaanse theeceremonie, aangevuld met koffie en fris water.
Met de Langste Desserttafel bewezen de organisatoren opnieuw dat een eenvoudige ontmoeting rond een gedeelde tafel kan uitgroeien tot een warme viering van menselijkheid, ontmoeting en samenhorigheid.